آرامگاه فردوسی مزار شاعر حماسه سرا و نگهبان زبان پارسی است. کسی که برجسته ترین و زیباترین سروده های حماسی را در کشور ایران داراست. این آرامگاه هر سال گردشگران و علاقه مندان به فرهنگ و حماسه بسیاری را جذب می کند. بلیط هواپیما را ارزان خریداری کنید.

آرامگاه فردوسی

حکیم ابوالقاسم فردوسی در شهر طوس مشهد به خاک سپرده شده است. طرح این آرامگاه را کریم طاهر زاده بهزاد داده است و سپس  توسط هوشنگ سیحون با کمی تغییرات و بر اساس همان طرح بازسازی شد. افرادی به نام های حسین لر زاده، تقی درودیان و حسین حجار باشی زنجانی به ترتیب معمار مجری و مباشران ساخت این آرامگاه بوده‌اند.

آرامگاه فردوسی دفعات زیادی ویران شده و دوباره بازسازی شده است. این بنا در حدود شش هزار هکتار مساحت دارد و شامل باغ، استخر و تندیسی از فردوسی در مقابل آن، کتابخانه، موزه، ساختمان های اداری، بنای یادبود و آرامگاه مهدی اخوان ثالث می باشد. معماری داخل این آرامگاه نیز دارای نقش های سنگی از داستان های شاهنامه، کاشی کاری های زیبا و کتیبه هایی از اشعار فردوسی و دیگر شاعران است.

آرامگاه فردوسی

پیشینه آرامگاه فردوسی

پیکر فردوسی را به علت داشتن مذهب شیعه در گورستان دفن نکردند و ناگزیر او را در باغش که واقع در شهر تابران طوس و در نزدیکی دروازه شرقی رزان بود خاکسپاری کردند. ارسلان جاذب که در آن زمان سپه دار طوس بود، به علت ارادتی که به فردوسی داشت اولین بنا را در مزار او ایجاد کرد.

بعد ها میر ایسن قُتلُغ، خانقاهی در کنار این آرامگاه گذاشت و ساختمانی بنا کرد. اما به علت فوت میر ایسن قُتلُغ، این بنا ناتمام ماند. بعد ها عبدالوهاب آصف‌الدوله که حاکم خراسان بود از ناصرالدین شاه دستور گرفت و آرامگاه فردوسی را مرمت کرد.

جایگاه کنونی آرامگاه فردوسی

باغ و آرامگاه فردوسی در طوس و با فاصله ۲۵ کیلومتری از شمال غرب شهر مشهد، در بزرگراه مشهد – قوچان، بین روستاهای اسلامیه و طوس سفلی، در نزدیکی شهر قدیمی و باستانی تابران و مجموعه تاریخی هارونیه قرار گرفته است. فردوسی در روستای پاژ که در ۲۸ کیلومتری آرامگاه وی است، متولد شد.

جایگاه کنونی آرامگاه فردوسی

ویژگی های معماری آرامگاه فردوسی

ورودی آرامگاه فردوسی از سمت جنوب بوده و اگر از دو طرف استخر روبه روی در ورودی حرکت کنید به آرامگاه می رسید. درون این استخر به نشانه سی سال زحمت و رنج فردوسی و سرودن شاهنامه، سی فواره با گلبرگ های نیلوفر آراسته شده است. همان‌طور که گفته شد در مقابل استخر این آرامگاه، تندیسی از فردوسی قرار داده شده است که کاری از ابوالحسن صدیقی می باشد. موزه ی فردوسی یا موزه طوس در قسمت شمال غربی آرامگاه فردوسی است.  این بنا را هوشنگ سیحون در سال ۱۳۴۷ بازسازی کرد. معماری این بنا، بر اساس معماری ایرانی طراحی شده است.

معماری درونی آرامگاه فردوسی

بر روی دیوار پلکان های آن، شش قطعه سنگی برجسته می باشد که روایت کننده داستان های جنگ دلاوران ایرانی و تورانی، جنگ رستم، و نبرد رستم و سهراب است. نقش های درونی این آرامگاه در هر دیواره متفاوت است. برای مثال نقش های دیواره شرقی شامل ضحاک مار دوش و قیام کاوه آهنگر در برابر آن، نقش هایی از انوشیروان ساسانی و … می باشد. دیواره جنوبی نیز شامل نبرد زال با شیر، نبرد رستم با اژدها، نبرد رستم با دیو سفید، جنگ رستم با یکی از پیل تنان مازندران، جنگ رستم با اسفندیار و پیروزی رستم است. مجله گردشگری دور و نزدیک

امتیاز